ΗΛΙΚΙΑΚΗ ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΩΧΡΑΣ & ΑΛΤΣΧΑΪΜΕΡ

 

-Παρόμοιες Παθήσεις, σε Διαφορετικά  Σημεία, με Πιθανή Κοινή Θεραπεία-

Πολλές ομοιότητες υπάρχουν ανάμεσα στις δύο παθήσεις που σχετίζονται με την ηλικία: την Ηλικιακή Εκφύλιση της Ωχράς (ΗΕΩ) και τη νόσο του Αλτσχάϊμερ. Παγκοσμίως υπολογίζεται ότι μέχρι το 2020 θα ζουν 96 εκατομμύρια άτομα με Ηλικιακή Εκφύλιση της Ωχράς (ΗΕΩ) και 44 εκατομμύρια ασθενείς θα πάσχουν από τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

Οι παράγοντες κινδύνου και για τις δύο αυτές παθήσεις μοιάζουν να είναι παρόμοιοι μεταξύ τους και σε αυτούς περιλαμβάνονται η γήρανση, το κάπνισμα και η υψηλή χοληστερόλη. Επιπλέον, οι δύο παθήσεις παρουσιάζονται πιο συχνά στις γυναίκες από ότι στους άνδρες και σε περίπου 5% με 15% των περιπτώσεων παρουσιάζονται σε περισσότερα από ένα μέλος της οικογένειας.

Τόσο στην ΗΕΩ όσο και στην νόσο του Αλτσχάϊμερ υπάρχουν 3 σημεία που κάνουν την παθολογία τους παρόμοια παρότι εντοπίζονται σε διαφορετικά σημεία του σώματός μας: τον αμφιβληστροειδή και  τον εγκέφαλο.

  1.  Η πρωτεϊνη βήτα-αμυλοειδής είναι μια πρωτεϊνη η οποία δεν υπάρχει σε φυσιολογικούς ιστούς αλλά παρουσιάζεται συγκεντρωμένη σε μεγάλες ποσότητες στον εγκέφαλο όσων πάσχουν από Αλτσχάιμερ και ταυτοποιούνται με ευρήματα- “πλάκες” στη μαγνητική τομογραφία. Η παρουσία αυτών των πλακών καθορίζει τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Σε ασθενείς με Ηλικιακή Εκφύλιση της Ωχράς οι αποθέσεις αυτής της πρωτεϊνης συσσωρεύονται κάτω από τον αμφιβληστροειδή και  σχηματίζουν μικρές συστάδες της πρωτεϊνης που ονομάζονται drusen και είναι υπεύθυνα για την ατροφία της ωχράς που οδηγεί σε “κενά” ή σκοτώματα στην κεντρική όραση.
  2. Ενα δεύτερο χαρακτηριστικό και των δύο παθήσεων είναι ότι παρουσιάζεται υψηλό επίπεδο κατεστραμμένου ιστού, λειτουργική απώλεια και μεγάλος αριθμός νεκρών κυττάρων στον αμφιβληστροειδή και τον εγκέφαλο.
  3. Τέλος, και οι δύο παθήσεις έχουν βλάβη στα μιτοχόνδρια, τα οποία είναι μκρές μονάδες μέσα στα κύτταρα και τα οποία είναι σημαντικά για τη διατήρηση των κυττάρων σε ζωή. Τα μιτοχόνδρια είναι οι «μπαταρίες» του κυττάρου και μπορούμε να τα παρομοιάσουμε με τις μπαταρίες ενός φακού. Όσο ακριβός και αν είναι ο φακός δεν θα λειτουργήσει εάν δεν έχετε καλές μπαταρίες. Εφόσον τα μιτοχόνδρια είναι υγιή δίνουν την ενέργεια στα κύτταρα για να λειτουργήσουν. Ωστόσω, όταν τα μιτοχόνδρια αρχίζουν να πεθαίνουν, τότε τα κύτταρα χάνουν την λειτουργία τους με αποτέλεσμα τον κυτταρικό θάνατο.

Με βάση τα ευρήματα αυτά, σύγχρονες έρευνες έχουν στόχο να προσδιορίσουν εκείνα τα φάρμακα και τις πρωτεϊνες/πεπτίδια που θα μπορέσουν να διασώσουν τα μιτοχόνδρια της ΗΕΩ προστατεύοντας έτσι τα κύτταρα του αμφιβληστροειδή. Η “αναγέννηση” των μιτοχονδρίων θα παρατείνει την υγεία των κυττάρων του αμφιβληστροειδή και θα προστατεύσει από περαιτέρω απώλεια όρασης. Η γνώση από τις συγκεκριμμένες έρευνες θα έχει εφαρμογή και σε άλλες παθήσεις που σχετίζονται με την γήρανση του πληθυσμού όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ και του Πάρκινσον.